Golden Age

had ik jou al verteld dat die nieuwe TV On The Radio erg fijn is?

MTNL dropt even die kennis over een van mijn favoriete schrijvers: Tip Marugg. Van de Grote Drie van de Antilliaanse literatuur was hij de zwaarmoedige loser, de dronken kluizenaar. Waar Frank Martinus Arion de toegankelijkheid en het geniale geweten van Boeli van Leeuwen het licht en de genade zochten ging Tip voor de goot, de eenzaamheid van de nacht en de banale leegte van het bestaan. Het grote verdriet van leven op een plek waar je zowel als blanke, of als kleinkind van slaven en afgedankte indianen eigenlijk niet thuishoort, waar zon, wind en zeezout alles doen vergaan, waar een mooie zonsondergang ook iets diep tragisch heeft en waar de geuren van benzine en zweet de binnenstad in hun greep houden. Wij zijn geen vrolijk volk. Volgens mij bestaan die niet in de hele Caribbean. De hele regio zou best wat therapie mogen gebruiken na eeuwen van exploitatie, corruptie, stelselmatig vreemdgaan, chronisch alcoholisme en achtergehouden leed omwille van de goede schijn.
En toch zijn we een vreemde manier gezegend met onze omgeving, een natuurschoon die zo direct is dat je je eigen nietigheid en sterfelijkheid haast wel moet onderkennen. Ik denk dat dat het vooral is. Op een eenzame strand aan het eind van de dag of tussen al die cactussen en door de wind verwrongen bomen, onder gesluierde sterren in de warme nacht, denk je nou eenmaal eerder aan de dood. In ieder geval eerder dan wanneer je 3 hoog achter naar Pauw en Witteman zit te kijken. In de koelte van zijn stoep om 3 uur s'nachts en met een borrel of vijf op, terloops denkend aan de onmacht van de mens in het universum én aan de pistool in zijn klerenkast, dat was Tip. Bukowski was een mietje vergeleken met hem.

Eindelijk, de Arthur Russel docu. Vanaf 18-11 op DVD.


Diplo gaat pokoes als deze groot maken (<-link via Swurdin).

Ach ja...

En dan is er nog dit. Een paar dagen laat, maar toch:

Dit was enkele dagen nadat Keith Olbermann door zijn werkgever MSNBC van zijn verslaggeving tijdens de Republikeinse conventie werd afgelost als gevolg hiervan. Je kan zeggen wat je wilt over Olbermann. Dat je hem van ver ziet aankomen. Dat het een en al effectbejag is wat hij doet en dat hij dezelfde taktieken als rechtse crackpots hanteert. Dat het overnemen van die bekende quote van Ed R. Murrow ook wat geforceerd is. Maar feit blijft dat hij 9 van de 10 keer gewoon gelijk heeft en dat wanneer het raak is...boy, he hits it right out of the park.

Usually bubble...

Wiley - Wearing My Rolex. Huuuuuuge! (en zo oneerlijk voor QF...)


Midtempo is the way to go.
Keisha Cole - Shoulda Let You Go (Eli's Put Echo On Everything Mix)

Tussen Kunst en Kitsch:
Camp Lo - Lumdi ---- Usher feat. Young Jeezy - In This Club

'Falling In Love' dat op Valentijnsdag vorige week onder de naam van ene TB vanuitdaftalive.com in de comments van een aantal blogs werd gedropt bleek (natuurlijk zegt de gek achteraf) niet van Bangalter te zijn, maar van ene Louis La Roche. Uiteindelijk heeft deze in Engeland woonachtige Fransman zelf ook maar een 320kb versie van de track gepost om het te bewijzen. Zelf vind ik het een perfect deuntje: simpel, euforisch en effectief. Maar goed, ik draai af en toe ook weleens 'You Are My High' van Demon Vs. Heartbreaker...

Nu we het toch over Parijs aan het eind van de vorige eeuw hebben...Ook Janet samplet Daft Punk. Jammer, want een beetje te makkelijk. Rock With U daarentegen is wel sterk met die upbeat geile steez.

Haruki Murakami is, al sinds ik zijn korte verhaal The Second Bakery Attack in '92 (januarinummer Playboy. Swedish Bikini Team...) had gelezen, een van mijn absoluut favoriete schrijvers. Gelukkig is hij niet zo'n De Winter/Durlacher-type dat maar al te graag van zich laat horen, maar houdt hij zich liever bezig met schrijven en uit het zicht blijven van de pers. Dit interview, in vier delen en vertaald uit de Koreaanse editie van GQ is een van de weinige recente gesprekken met de man. 1 - 2 - 3 - 4

She's On My Top 8

Snoop Dogg - Sensual Seduction
De clip is al eens beter gedaan, maar de track is perfect voor bij het liberaal aanbrengen van de Old Spice, net na de douche op zaterdagavond.

En dan is er dit:
Pitbull, Jackie O, Young Boss & Trina - Go Groove (Dave Nada remix)

On a way more serious note: R.I.P. Boeli van Leeuwen. Naast Tip Marugg de beste schrijver die de Antillen hebben voortgebracht. Dan is er even niks, waarna je voorzichtig over F.M. Arion mag beginnen (hij heeft daarentegen wel de meest aansprekende Antilliaanse roman geschreven en heeft veel voor de lokale bevolking en het onderwijs op Curacao betekend). Dit zijn dus 'onze' Grote Drie.
Marugg en van Leeuwen debuteerden beiden eind jaren 50. Waar Marugg op onnavolgbare wijze het verdriet van Claus en de drankzucht van Bukowski wist te combineren in Weekendpelgrimage ging van Leeuwen in 'De Rots Der Struikeling' de strijd aan met God en maatschappij. Heavy spul dus, Grote Vragen en als 17-jarige ging ik er helemaal in op. Marugg stierf vorig jaar, straatarm, blind en eenzaam en van Leeuwen een gevierd elder statesman. Geen diepere moraal hier, het liep gewoon zo.

Alvast een fijn weekend. Tot vanavond of morgen misschien.