voor wie die nieuwe Justice-clip zo mooi vond: Production Company Logo's uit de jaren '80 en '90.
Blijkt dat al bijna 2 weken geleden niemand minder dan Joe Gibbs van Studio One én de schrijver van KLASSIEKERS als Ginuwine's 'Pony' en Aaliyah's 'Are You That Somebody?' zijn overleden. Ik zeg je, de klappen blijven maar komen...Meer hierover lees je in Tom Breihan's blog.
MGMT - Electric Feel
Ik zeg het nog maar en keer: M.I.D.T.E.M.P.O.
Waarom nou zweten op de dansvloer? Ga je van stinken.
Deze week in Tussen Kunst & Kitsch:
The Fashion - Solo Impala
Princess of Crime Mob - Pretty Rave Girl
You decide.
Dat was 'm weer. Morgen draai ik bij Cool Kids in een uitverkochte Para. Wordt natuurlijk weer zo'n 90's hiphop/ Bmore/ Thomas Berge tribute set. Kom je niet (het is namelijk stijf uitverkocht), dan zie ik je in Duckstad.
4.3.08
Four Capital Letters
Gepost door
Ariën Rasmijn
op
4.3.08
0
reacties
Labels: cliptime van de EO weetjenog, Ed Banger, mgmt, mp3, ravesynths and autotune are saving hiphop, So Me, The Cool Kids, The Fashion, tussen kunst en kitsch, waarheen waarvoor, Xavi et Gaspy
19.2.08
Usually bubble...
Wiley - Wearing My Rolex. Huuuuuuge! (en zo oneerlijk voor QF...)
Midtempo is the way to go.
Keisha Cole - Shoulda Let You Go (Eli's Put Echo On Everything Mix)
Tussen Kunst en Kitsch:
Camp Lo - Lumdi ---- Usher feat. Young Jeezy - In This Club
'Falling In Love' dat op Valentijnsdag vorige week onder de naam van ene TB vanuitdaftalive.com in de comments van een aantal blogs werd gedropt bleek (natuurlijk zegt de gek achteraf) niet van Bangalter te zijn, maar van ene Louis La Roche. Uiteindelijk heeft deze in Engeland woonachtige Fransman zelf ook maar een 320kb versie van de track gepost om het te bewijzen. Zelf vind ik het een perfect deuntje: simpel, euforisch en effectief. Maar goed, ik draai af en toe ook weleens 'You Are My High' van Demon Vs. Heartbreaker...
Nu we het toch over Parijs aan het eind van de vorige eeuw hebben...Ook Janet samplet Daft Punk. Jammer, want een beetje te makkelijk. Rock With U daarentegen is wel sterk met die upbeat geile steez.
Haruki Murakami is, al sinds ik zijn korte verhaal The Second Bakery Attack in '92 (januarinummer Playboy. Swedish Bikini Team...) had gelezen, een van mijn absoluut favoriete schrijvers. Gelukkig is hij niet zo'n De Winter/Durlacher-type dat maar al te graag van zich laat horen, maar houdt hij zich liever bezig met schrijven en uit het zicht blijven van de pers. Dit interview, in vier delen en vertaald uit de Koreaanse editie van GQ is een van de weinige recente gesprekken met de man. 1 - 2 - 3 - 4
Gepost door
Ariën Rasmijn
op
19.2.08
0
reacties
Labels: bloghouse is for lovers, daft punk, Haruki Murakami, Keisha Cole, Midtempo is the way to go, mp3, Rasmijn met boeken, tussen kunst en kitsch, Wiley