What's a lollipop without the Good Ship?

What to go what to go what to go WHAAAAT!!!



BONUS:
@Rock The Bells 2008 (met Busta die nu eens echt van de stimulerende middelen af moet)

The Streets - The Escapist

Lachen met Nat & Dev

Fall off the table, get swept under

Lees meer over data visualisatie bij de making of en doe de 3D.

Eindelijk...

De officiële clip voor Riskay's 'Smell Yo' Dick'.

Deze lente ben je pas echt real als je je iPhone vanaf het balkon wegflikkert.

Four Capital Letters

voor wie die nieuwe Justice-clip zo mooi vond: Production Company Logo's uit de jaren '80 en '90.


Blijkt dat al bijna 2 weken geleden niemand minder dan Joe Gibbs van Studio One én de schrijver van KLASSIEKERS als Ginuwine's 'Pony' en Aaliyah's 'Are You That Somebody?' zijn overleden. Ik zeg je, de klappen blijven maar komen...Meer hierover lees je in Tom Breihan's blog.

MGMT - Electric Feel
Ik zeg het nog maar en keer: M.I.D.T.E.M.P.O.
Waarom nou zweten op de dansvloer? Ga je van stinken.

Deze week in Tussen Kunst & Kitsch:
The Fashion - Solo Impala


Princess of Crime Mob - Pretty Rave Girl


You decide.

Dat was 'm weer. Morgen draai ik bij Cool Kids in een uitverkochte Para. Wordt natuurlijk weer zo'n 90's hiphop/ Bmore/ Thomas Berge tribute set. Kom je niet (het is namelijk stijf uitverkocht), dan zie ik je in Duckstad.

A history of violence

Het onderdrukken van agressieve fantasieën werkt averechts en leidt eerder tot agressief gedrag, zo blijkt. Je zou denken dat je, als je de mogelijkheid te hebben om alles van je af te slaan en dan ook nog eens op zo'n magnifieke manier als Mike Tyson in zijn prime, dat die monsters in je hoofd wel tot rust zouden komen. Maar nee. Integendeel zelfs.

Ah fuck it, laten we maar naar Bas Rutten kijken.


En zo komen we bij de clipknijster van deze week.

Mijn standpunt in het hele Johnny Cash/NIN-debat? Tja, wat was het ook alweer...Oja, Cash is God maar dit is zoveel indrukwekkender. Des te meer omdat het een liveregistratie is.

Never gonna get ahead by giving head to the man

Let op hoe Pee Wee aan het eind heel hard zijn best doet om een glimlach in te houden. Heh.

Q-Tip - Fever (prod. J Dilla)
Ik loop niet graag mee met het modieuze gejank om de beste man maar dit is echt...whoa...

Voor wie nog die Valentijnsdagmixtape moet branden...
John Holt - For The Love Of You. Zonder de cheesy strijkers. Met de warme orgel. Mmm mmm mmm...

En omdat het donderdag is:


Zag ik een keer (en het was niet eens zo laat) op MTV of all places...Niet lang daarna interviewde ik Bobby Conn in VERA voor de lokale zender OOG Radio. Zijn spiel toendertijd was dat hij de Antichrist was en dus hielden hij en een bandlid (die ook bij de Flying Lutenbachers speelde. Meer underground Chicago dan dit kon haast niet...) op onnavolgbare wijze vol hoe hij de wereld zou onderwerpen. Het was al een bizar interview totdat hij in een staat van totale opwinding op de tafel ging staan en begon te schreeuwen dat we allemaal schapen waren. En ik met mijn taperecordertje maar denken 'Had ik maar een camera...'. Dat interview zorgde er mede voor dat ik op stage kon bij 3VOOR12 in '99. Maar ja, die clip dus...Misschien wel een van de meest creepy en tegelijkertijd hilarische dingen die ik ooit op TV heb gezien.

Black Emperor

Of Godspeed You! Black Emperor nou wel of niet ooit weer heel misschien bij elkaar zullen komen maakt mij niet (meer) uit. Het mooie is wel dat hun muziek, ondanks dat het voor mij heel erg aan een bepaalde periode van mijn leven is gekoppeld, op dit moment wel erg actueel voelt, op een of andere manier. Naast de troosteloosheid, de dorre stemmen die vertellen over "sewers muddled with a thousand lonely suicides" en de catharsis die daar steevast (het blijft een one-trick-pony die band, helemaal wanneer je ze live meemaakt) op volgt bloeit vaak iets heel hoopvols en humaans op in GY!BE's composities. Het blijft natuurlijk een uiterst suggestieve soundtrack voor wat dan ook (episch kokkerellen met de speakers op 10!), maar vandaag (en misschien morgen) is een mooie dag om stilletjes hoop te koesteren. Obama raakt in overdrive, de Clinton campagne begint uit elkaar te vallen als een oud vod en afgelopen weekend was het even lente. Het wordt weer koud, maar ook dat duurt niet lang meer. Nu ik vader word kan ik ook niet anders dan hopen en vertrouwen hebben in een soort van toekomst. Misschien tegen beter weten in, maar wel met iets betere vooruitzichten dan pak 'm beet een jaar geleden.



Gerard Walhof in gesprek met The Mars Volta. Waarom 3VOOR12 dit soort dingen niet meer regelmatig doet is mij een raadsel BTW.

Deze week draaien we:

Annie - Heartbeats (Krazyfiesta remix) <- 9 van de 10 keer geweldig, deze gasten.

Re-Up Gang - We Got It For Cheap Vol. 3

Tot slot:



Blijf pompen.

xA,

best videos evah op donderdag pt. 1

Over opwinding en afschuw en hoe close ze kunnen zijn. Mijn favoriete nummer van Pulp en misschien wel het laatste echte hoogtepunt voor Jarvis Cocker, aangezien die sindsdien nooit meer iets zo fucking overrompelends als dit heeft gemaakt.

No Justice, No Peace

Aanstaande zaterdagnacht in een uitverkochte grote zaal van Paradiso, na Mr. Wix en Justice, draaien DJ Sandeman en ik de hits. Ja, dat lees je goed: de HITS. BTW, Sandeman blogt deze dagen over de vorderingen rondom zijn jaarmix voor 3voor12. Gaat weer legendarisch worden (Die mix bedoel ik. Paradiso wordt gewoon ouderwets hard).


De maandag daarop draai ik liedjes om bij te dineren in West Pacific. Beefheart, son montuno, son house, Tinariwen, cumbia...Gewoon omdat het leuk is. En omdat ik dan gratis min of meer lekker kan eten. Kom langs!


Tot mijn aanhoudende verbazing (want serieus, wat heb ik dit jaar nou gedaan behalve de site van de Subs door wanbetaling doen verdwijnen, recensies van 3 regels en onzininterviews van 300 woorden schrijven voor Vice en kroegbandjes keuren voor OGT?) kun je op mij stemmen voor de Pop Pers, pardon Mediaprijs (is die naam veranderd omdat je anders die nominaties voor Rob Stenders en Ruud de Wild niet zou kunnen verantwoorden?). Als je een beetje je verstand gebruikt en geen familie van me bent dan stem je natuurlijk op Job de Wit of Arnold Scheepmaker. De eerste is misschien wel de meest ahead-of-the-curve in Nederland en kwam dit jaar met frisse invalshoeken op platen van ondermeer Jay-Z en Britney. En dat in De Pers notabene. Beter dan Metro en Spits, OK, maar nog altijd krap. De tweede omdat hij ooit tegen mij zei dat zo'n prijs gegarandeerd de kiss of death voor een popjournalistieke carrière zou zijn. Niet dat ik hem dat gun, maar zoiets kan je nou eenmaal slechts op één manier verifieren...


En nu wat om naar te kijken...

Regie: Jonathan Demme (o.a. Silence Of The Lambs)